‘Dat mag je niet doen. Anders ga ik je aaien.’

Het blijft voor mij een fascinerend fenomeen: de manier waarop mensen feiten interpreteren. Ik liep met de bakfiets over de markt. Layla was moe, miste Ronja en was hard aan het huilen. ‘Heeft ze je weer geknepen?’ hoorde ik een man tegen Layla zeggen. Dit was natuurlijk als grapje bedoeld. Ik glimlachte naar de man. Het was een reflex. Ondanks ik de stukjes die Arnon nu over zijn reservevaderschap niet lees, word ik toch beïnvloed door de reacties van mijn omgeving. Arnon beschrijft feitelijk wat er gebeurt en wat hij waarneemt. Met alle ruimte voor de lezer om er gevoelens bij te ervaren. Op de een of andere manier zijn wij mensen geneigd feiten over onszelf zo nadelig mogelijk te interpreteren.

Vanmorgen voelde ik geen verbinding met mijn partner. Hij reageerde niet meteen op mijn sms en ik werd onzeker. Ik had het gevoel dat er iets over hem was geschreven. Dus ik sms’te een lieve vriendin van mij met de vraag of er iets over de echte papa was geschreven. Ze stuurde mij een quote. Oeps, ja. Dat is niet leuk om te lezen. Zeker omdat er slechts één zin uit een heel gesprek is opgeschreven en mijn uitspraak uit de context was gehaald. Dan kan iets heel anders overkomen dan het is bedoeld. Ik gaf mijn vriend de context erbij om zijn leed te verzachten. Zo blijkt het hele reservevaderschap bij mijn naaste dierbaren toch het een en ander los te maken. En bij mij zelf uiteraard ook.

Een uitstapje naar de kinderboerderij deed mij uit mijn hoofd stappen en genieten van het moment. Het is prachtig om te zien hoe Zora de dieren zonder angst en totaal onbevangen tegemoet treedt. Ze trekt de bekertjes voer uit de handen van Layla en Thura en eet samen met de geiten en de kipjes gedroogde maïskorrels. Ook de kalfjes Fedde en Meiske, die toch al behoorlijk sterk zijn, krijgen een lief aaitje. De reservepapa aait mee. Het valt mij op dat hij de geitjes en de kalfjes net zo aait en toespreekt als de meisjes. Als Arnon na deze week zijn kinderwens gaat verliezen, kan hij zijn vriendin altijd nog een huisdier schenken.

Na de kinderboerderij en een snelle stop bij de supermarkt hebben we nog tijd over voordat we Ronja van school moeten halen. Op naar de natuurspeelplek, waar we een voorgesneden boterham met voorgesneden plakjes geitenkaas eten. Zo kan het dus ook. Thura begint weer op de rug van Arnon te klauteren. Zijn nek mag niet, dat komt te dicht in de buurt van zijn bril. ‘Nee, blijf van mijn bril af! Niet mijn bril.’ Ik voel een warme glimlach van binnen, denkend aan de echte papa die ook zo zuinig op zijn bril is. Thura luistert niet. ‘Je moet nu stoppen. Dat mag je echt niet doen, anders ga ik je aaien! Een hele minuut.’ Zo langzamerhand leert de reservevader door middel van geweldloze communicatie grenzen aan te geven.

Na een picknick aan de IJssel werd het al gauw weer bedtijd. Maar voor die tijd moesten er nog een paar boekjes voorgelezen worden. Door mama dit keer. Arnon ruimde de vaatwasser in. Daarna verdween hij naar boven. Terwijl ik ‘Meneer René’ voorlas hoorde ik Layla zeggen dat ze moest plassen. ‘Ga maar naar de wc!’ riep ik en ik las verder. Kort daarna kwam Zora bij mij op schoot zitten en opeens begon het naar poep te ruiken. De luier is schoon. Waar kwam de poepgeur vandaan? Thura, Ronja en ik keken om ons heen. Dan zie ik achter Meneer René Layla staan met een onderbroek in haar hand. ‘Layla, heb jij net gepoept?’ Ze draait zich om en ik zie dat haar beentje vies is. Ze heeft zelf haar billen proberen af te vegen. Dat vond ik erg lief van haar. Zelf de billen afvegen, zodat mama verder kan lezen. Ik loop met haar mee naar de wc om haar schoon te maken. Tot mijn grote schrik zie ik dat Layla niet IN de wc heeft gepoept, maar VOOR de deur van de wc en de deur heeft het inmiddels flink in het tapijt gewreven. Weer volgt een reflex: ‘Aaaaaarnooooooon!!! Een reservepapaklus!!!!’ Ik zet Layla onder de douche en zonder enige opmerking of interpretatie van de poep op het tapijt maakt Arnon het schoon. Het is een gave, de wereld waarnemen als puur feiten. Poep op de grond en schoonmaken. En hoe iemand dat dan weer interpreteert is subjectief en daar heeft zowel de poeper als de schoonmaker niks mee te maken.

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s