Ontluikend vaderschap

Met opgedroogde tranen op mijn gezicht werd ik wakker. Een verdrietig gevoel galmde na in mijn hoofd, hart en buik. Ik wist precies wat ik nodig had. Tijdens het ontbijt deelde ik mee dat mama straks naar yoga zou gaan. Thura begon meteen te huilen. Ze mocht kiezen of ze met Arnon en haar twee kleine zusjes weer naar huis zou gaan, nadat Ronja naar school was gebracht, of dat ze naar de binnenspeeltuin gingen. Ze koos voor het laatste. Ik had een beetje medelijden met Arnon, want de binnenspeeltuin is eigenlijk niet een plek waar je vrijwillig heen gaat. Ook reservepapa’s moeten zich opofferen.

Helemaal zen van de fijne yogales werd ik verenigd met mijn drie dochters en de reservepapa. Ze zagen er allen blij en tevreden uit. Arnon vertelde dat Zora zo lief was. Ik vroeg hem wat dat met hem deed. Hij legde uit wat Zora’s handelingen waren geweest. ‘Ja en wat VOEL je daar dan bij?!’ Arnon antwoordde: ‘Gewoon liefde natuurlijk.’

Gewoon liefde natuurlijk. Het lijkt er op dat de reservepapa een beetje van de meisjes begint te houden. Vandaag kwam er een pakje van een uitgeverij met een enorme stapel kinderboeken. Arnon was blijkbaar door onze voorraad boekje heen en wil zich blijven verbinden met de meisjes. Thura probeert af en toe een stoeipartij uit te lokken. Maar dat is nog iets te fysiek voor hem. Al is er voor het slapen gaan nog wel even gekieteld. Dat was noodzakelijk. Thura hing om de nek van de reservevader, knuffelde hem plat en zei: ‘Je bent stom.’ Na een minuut probeerde Arnon zich los te wurmen. Na 5 minuten gooide hij haar voor echt de állerlaatste keer in bed en na 10 minuten moest er dan toch maar even gekieteld worden. Uiteindelijk trad ik wat strenger op en mijn aapje, dat door het dolle heen was, rukte ik van hem af. ‘Mama zegt dat het klaar is. Luister naar mama. Mama is de grote baas,’ zei de reservepapa. Het vaderlijk gezag is nog ver te zoeken.

‘Jij mag hier liggen,’ zei Ronja wijzend naar de plek waar zij de weken daarvoor lag. Ze had zowaar plek gemaakt voor de man die probeerde haar reservevader te zijn. Ronja opent zich heel langzaam en bedachtzaam voor hem. Naast hem aan tafel zitten is inmiddels geen probleem meer, maar bij hem op schoot klimmen om naar een boekje te luisteren zie ik haar deze week niet meer doen. Ik voelde dat Ronja’s woorden iets in hem raakte en hij beloofde dat hij voordat hij weer weg zou gaan, één keertje naast haar zou gaan slapen. Arnon mag van mij alleen maar in ons nestje komen slapen als hij voelt dat hij echt geeft om de meisjes, niet omdat het leuk is voor zijn experiment. Tot nu toe ligt hij boven met Winnie de Pooh en de Kleine Zeemeermin.

Tevreden zaten we met een kopje thee op de bank toen alle meisjes weer naar dromenland waren vertrokken. Zoals ouders dat doen, bespraken we de kinderen kort een voor een en hadden we het over morgen en andere dingen. Beetje bij beetje begin ik iets meer Arnon te zien. En ook de vader die hij ooit voor zijn eigen kind zou kunnen zijn. Het heeft iets heel moois, het ontluikende vaderschap. Misschien begin ik volgend jaar wel een Vaderschool.

IMG_2393

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s