Mount Everest

Een paar dagen geleden vroeg mijn vriend mij ’s avonds toen de kinderen lekker lagen te slapen, hoe ik de komende bevalling voor me zag. Ik moest deze vraag even op mij in laten werken, met de bevalling was ik nog totaal niet mee bezig. Met 10 weken zwangerschap en drie kleine kinderen om mij heen heb ik heel andere dingen aan mijn hoofd en lijf. ‘Wat bedoel je precies?’ vroeg ik hem.
Met grote vragende ogen keek hij mij aan. ‘Nou gewoon, wie er bij de bevalling is. Heb je al een vroedvrouw?’ Ik zei dat ik nog niet weet wie er allemaal bij gaan zijn, dat ik in ieder geval Laura heb gesproken en zij wilde wilde mijn vroedvrouw zijn en komen kramen.

Mijn vriend was niet gerust gesteld. ‘Waarom Laura? Zij woont aan de andere kant van het land! Kan je niet gewoon een vroedvrouw uit de buurt nemen?!’ Ik voelde dat ik boos werd en als ik boos word praat ik niet vanuit mijn hart en essentie en komen mijn zinnen er hortend en stotend uit. ‘Hoezo? Ik snap het niet. Laura komt sowieso kramen en als ik wil dat ze komt kan ze toch in de auto springen? Laura is heel speciaal voor mij en als er iemand bij moet zijn wil ik dat zij dat is.’
‘Ja dat ken ik wel van jou. De vorige keer kwam Tanja ook te laat. Jij belt veel te laat.’ Er sprak weinig vertrouwen uit zijn woorden. Dat raakte mij en maakte mij nog bozer.
‘Tanja kwam niet te laat. Ze kwam op tijd, ze kwam toen ze moest komen!’ Ik voelde mijn hartslag omhoog gaan en begon harder te praten.
‘Ze kwam wel te laat, want Layla was al geboren!’ ging hij verder.
‘Nou dan verschillen wij hier heel erg van mening!’ Van binnen kookte ik inmiddels over. Toen zei mijn vriend: ‘En wie gaat de controles doen?’
Dit was de druppel! Ik kon wel janken! Layla werd wakker, op precies het juiste moment. Ik liep de kamer uit, kroop in onze bedstee, ging naast haar liggen en gaf haar de borst. Ik richtte mij op mijn adem en ging voelen waarom ik zo ontzettend boos werd van het gesprek dat we net aan het voeren waren. Ik voelde me totaal niet gezien, niet gehoord en niet begrepen. Heeft hij nu met alle zwangerschappen en bevallingen die hij heeft meegemaakt nu nog steeds geen idee hoe ik in elkaar zit?

Tijdens mijn eerdere zwangerschappen waren er momenten dat ik werd uitgenodigd om in mijn kracht te gaan staan en groeide mijn vertrouwen stap voor stap. Na de geboorte van Layla voel ik mij heel sterk verbonden met mijn lichaam en mijn gevoel en zijn zij ook mijn richtingaanwijzers in mijn leven. Als iets (niet) goed voelt kán ik niet anders dan er naar luisteren en wil ik er ook echt naar handelen. Wat dat betreft ben ik gehuwd met mijzelf en zo trouw als een hond. Ben ik mijzelf ontrouw, dan voel ik me ongelukkig. Daarnaast stel ik mijzelf regelmatig de vraag: wat voor voorbeeld wil ik zijn voor mijn kinderen? In dit geval wil ik mijn dochters meegeven dat zij ten alle tijden goed naar hun gevoel en intuïtie moeten luisteren en daar echt naar mogen handelen. Anders laat je anderen over je grenzen gaan en als je altijd doet wat een ander zegt, dan heb je zelf eigenlijk geen grenzen.

Toen Layla weer sliep was mijn boosheid weer gezakt en voelde ik mijn kracht weer. Ook voelde ik de liefde voor mijn vriend en het diepe verlangen dat hij mij echt ziet. Ik realiseerde mij dat hij mij misschien nog steeds niet helemaal zag, omdat ik mijzelf aan hem tot op heden niet helemaal heb laten zien. Ik ging bij hem zitten en legde mijn hand op zijn hand. ‘Schat, misschien moet ik je gewoon even duidelijk uitleggen hoe ik in elkaar zit. Door al mijn ervaringen van de afgelopen jaren sta ik zo goed in contact met mijn lichaam en gevoel, dat ik wéét wanneer ik wel of niet iemand wil inschakelen. Ik ken mijn lichaam het beste en er is geen vroedvrouw die mij gaat vertellen dat er iets ‘mis’ zou zijn, want zij kan nooit voelen wat er in mijn lichaam of geest omgaat en punt 2 ik wil de natuur haar gang laten gaan en ik geloof niet in ‘mis gaan’. En wat zijn ‘controles’? Kopjes thee drinken, vragen hoe het gaat en even aan de buik voelen? Als ik het fijn vind dat Laura voelt aan mijn buik en contact maakt met de baby, dan weet ik haar te vinden.’
Ik keek naar mijn vriend en probeerde te bespeuren of mijn boodschap enigszins aankwam. Toen zei hij: ‘Weet je? Je vindt het denk ik niet leuk om te horen, maar ik heb het gevoel dat dat UC (unassisted childbirth) gebeuren een beetje een ego-dingetje is van jou. UC staat op een bepaald voetstuk, is een ideaal en dan wil je eigenlijk aan de wereld laten zien hoe goed jij UC kan bevallen.’
Ik wist niet of ik nu heel hard moest gaan lachen of gaan huilen. Vol onbegrip keek ik naar hem. In een fractie van een seconde voelde ik in mijn lichaam dat zijn woorden absoluut niet klopten. Voor mij is bevallen in mijn uppie geen kwestie van ego, maar van volledig vertrouwen. Bovendien hoef ik niet per sé in mijn eentje te bevallen en zou ik het fijn vinden als Laura aan mijn bad zit als het zo ver is, maar weet ik ook dat het ok is als ze wat later komt.
‘Lieve schat, ik heb de afgelopen jaren zoveel vertrouwen gekregen. Misschien is het nu aan jou om tijdens deze zwangerschap te leren vertrouwen op mijn vertrouwen, op mijn gevoel en verbinding met mijn lichaam.’ En hiermee was het gesprek voor nu zo’n beetje geëindigd en zal deze vast vervolgd worden.

Lieve schat, ik weet dat je dit lees. Je bent mijn meest trouwe en kritisch lezer 😉 Ik wens ons en de baby die nu in mijn buik groeit toe, dat we niet langer tegenover elkaar of achter elkaar hoeven staan, maar dat we náást elkaar kunnen staan. Mijn ervaring is dat als je je angsten loslaat en je vertrouwen volledig omarmt, het leven zo ontzettend veel lichter en gemakkelijker is. Kom pak mijn hand, recht je rug, je zal nog steeds kleiner zijn dan ik, maar samen zijn we de Mount Everest! Hoe heerlijk zou ik mij voelen als je mij ziet als de vrouw die ik in mijn totaliteit ben…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s