Nieuw begin

Het was Kerst en achter mij verdween langzamerhand de roerige Randstad. Mijn ogen ontspanden meteen op het moment dat de bomen in zicht kwamen. Het werd weer groener en ruimer. De achterbank was gevuld met Thura en Layla slapend en Ronja genietend van de kinderstemmetjes die de auto vrolijk vulden met dierenliedjes. Vriendlief reed en ik was verzonken in gedachten en gevoelens. Mijn maan liet dit keer op zich wachten.

Zou het kunnen? Zou het zo zijn? Is het daadwerkelijk mogelijk dat ik weer leven in mij draag? We hadden opgelet de laatste keer dat we vreeën, mijn eisprong zou 4 of 5 dagen later zijn. ‘Het is veilig’, had ik nog in zijn oor gefluisterd, al twijfelde ik op dat moment heel even. Had een zieltje in dat kleine moment van twijfel zijn of haar kans gegrepen? Gaan we een vierde kind verwelkomen in ons nu al zo drukke en volle gezin? Een moment sloot ik mijn ogen en richtte ik mijn aandacht op mijn baarmoeder. Sinds de laatste bevalling, nog geen jaar geleden, is zij mijn meest krachtige en aanwezige richtingaanwijzer, mijn rots in de branding, mijn innerlijke orakel. Ik ademde wat dieper in en vulde mijn bron met energie. Ik probeerde nieuwe energie, nieuw leven te bespeuren. En wat ik voelde…

Het bracht mij nog meer in verwarring. Mijn voorgevoel durfde ik niet te bevestigen. Ik was bang voor de reacties van mijn omgeving, van mijn man. Bang voor hun oordelen, wat eigenlijk mijn eigen oordelen zijn. ‘Nóg een kind?! Je hebt je handen toch al vol?! Zou je niet eens aan een carrière gaan denken? Wat nuttigs doen met je leven?!’ Ik ademde deze belachelijke gedachten weer uit. Ze dienden me absoluut niet. Ik richtte mijn adem weer op mijn vertrouwen en diepe rust, liet alles even los, draaide me om en aanschouwde mijn drie prachtige dochters. Ronja keek me liefjes aan en zei: ‘Mama, mag ik nog een cracker?’

Bij thuiskomst begon mijn vriend meteen heel fanatiek de auto uit te laden. Een paar dagen uit logeren betekent een goed gevulde auto. Ik moest plassen, dus ging naar binnen. Uit een lade pakte ik een zwangerschapstest. Een paar weken daarvoor had ik er twee gekocht voor een vriendin die overtijd was. Op het moment dat zij over het staafje plaste begon haar maan. Het was hilarisch. Ik nam de overgebleven test over ‘voor het geval dat’. Lachen deed ik op dit moment niet. Ik voelde me gespannen zenuwachtig en zonder mijn vriend iets te zeggen sloot ik mijzelf op in het toilet en scheurde de verpakking van de test open. Op het moment dat ik mijn handen waste zag ik het tweede streepje al verschijnen. Een wervelwind aan energie en gevoelens schoot door mij heen en toverde een glimlach op mijn gezicht die mijn spanning deed smelten. Ik had het goed gevoeld. Ik draag weer leven in mij!

Mijn vriend was nog steeds heen en weer aan het vliegen en vulde tussendoor een wasmachine met kleding. In de badkamer liet ik hem de test zien. ‘Ben je zwanger?’, vroeg hij rustig. ‘Volgens de test wel, maar dat zegt natuurlijk niks’, antwoordde ik om de schrik enigszins te verzachten. ‘Begin mei had ik toch ook een positieve test en daarna een negatieve test? We zien wel of ik ongesteld word of niet, ok?’ Vervolgens ging hij verder met de was en spraken we er de hele dag niet meer over. Ik voelde dat dit nieuws hem wel bezighield, maar dat hij het te druk had om er even bij stil te staan. Het was ok en we namen beiden onze ruimte. Ik voelde me de hele dag ontzettend blij en stroomde over van liefde, met een vleugje spanning op de achtergrond. Ik kon met heel mijn lijf voelen dat het klopt, het dragen van nieuw leven. Het voelt rond en compleet. Het is een opgewonden spanning, vlinders in mijn buik die sterretjes afsteken, een woeste waterval aan regenbooglicht, een jong dartelend lammetje en springen op de trampoline. Ik verwelkom deze ziel met heel mijn hart en kijk uit naar een nieuw begin.

Advertenties

6 gedachtes over “Nieuw begin

  1. Prachtig Marjolein ….
    Ik had een tijdje geleden al eens een reactie van je gelezen dat je nog een zieltje om je heen voelde maar dat je die had doorgestuurd 😀
    Dit zieltje wilde toch echt bij jullie geboren worden. Hoe kan het ook anders….

    Super leuk. Gefeliciteerd.
    Hier een beetje hetzelfde verhaal met de eisprong …. Nu inmiddels 31 weekjes op weg. Nou geniet er maar lekker van…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s